Stekken

Nu de plantengekte hoogtijdagen viert, zie je ook allerhande, al dan  niet hippe, vernuftigheden de kop op stek(k)en. Van macramé plantenhangers tot speciale hangrekjes om je luchtplantjes op te hangen. Wij doen vrolijk mee, want we, ok Esther, zijn/is al jaaaren plantenfan. Hoe dat begon..

Als klein meisje groeide ik nogal ‘groen’ op. Mijn opa was tuinman, nog op de ouderwetse manier, met bakfiets en houten klompen. Hij had ’n volkstuin achter z’n huis met loopeenden. En als we op bezoek gingen kregen we geen cadeautjes maar peren. En soms ‘een grote cent’. Dat was een rijksdaalder, wie kent ‘m nog?! Mijn moeder had ook groene vingers en was altijd in de tuin bezig, we hadden heel veel kamerplanten en daarnaast kweekte ze orchideeën. Elk weekend wel nam ze me mee naar een tuincentrum in de buurt. Even neuzen en eigenlijk altijd wel weer iets meenemen.
Ik mocht dan ook altijd een plantje uitkiezen. In de tijd koos ik dan voor een primula met roze bloemen, of een kalanchoë. Of een cactus, die vooral toen heel vaak werden verkocht met droogbloemetjes als ware het echte bloemen. En ze bleven maar ‘bloeien’.. wist ik veel 🙂

De vensterbank in mijn slaapkamer was van voor naar achter gevuld met plantjes. Ik kan me  nog de geschulpte paarse en roze potjes herinneren. Of de bakfietsjes in allerlei snoepkleuren die je dan vulde met een minicactus. Viooltjes, die vond ik ook leuk. Vooral als ze gekrulde bloemblaadjes hadden.
We zorgden in de (zomer)vakanties voor de schoolplant van de meester of juf. Schoolplant omdat deze planten gewoon eigenlijk bijna niet dood gingen. En ze kregen allemaal stekken, die we dan weer kwistig in het water zetten om zo nieuwe plantjes te kweken.

Toen ik uit huis ging, had ik ook al snel een plantenhuis.. en -balkon. Maar na een paar jaar ebte dat langzaam weg en kan ik me herinneren dat er alleen her en der nog een vrouwentong stond en een verdwaalde cactus die niet dood ging. Het gaf ook wel rust. Niemand inschakelen als je met vakantie ging, geen wekelijks planten-water-geef-rondje.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en weer een paar jaar laten vond het groen zijn weg weer terug mijn huis in.
Tot ik me onlangs besefte dat we écht in een urban jungle wonen.

De monstera is gigantisch gegroeid en heeft nu een eigen hoek in de woonkamer, er hangen her en der hangplanten – zelfs een ‘schoolplant’  vond zijn weg terug mijn huis in, er staan groepjes pilea’s (onder andere eigen stekjes), cactussen die maar blijven bloeien, orchideeën die ook steeds weer in bloei komen, een zebrina die van 6 bladeren er ineens nog maar 1 overhield en nu weer allemaal nieuwe bladeren laat zien, dracena’s. Daarnaast hebben we botanisch bomenbehang van Cole and Son, was mijn lievelingskleur altijd al groen, hebben we kussens met botanische print, heel veel groen op het gebied van woonaccessoires en oude schookaarten hangen met natuurillustraties. Groen genoeg dus, hier in huis!

En ook stekken doe ik de laatste tijd weer volop. Deed ik dat al regelmatig in de tuin (wist je dat je tuingeranium heel goed kunt stekken?), nu ook (weer) met kamerplanten. Van de zaagcactus tot chinees lantaarnplantje en van een ‘schoolplant’ stek tot vetplant. Het is zo leuk om de stek ineens wortel te zien schieten! Om ‘m uiteindelijk in de volle grond te zetten en dan afwachten of de stek echt aanslaat.

Zoals ons hart sneller gaat kloppen als we op schatzoekjacht zijn en we een heuse treasure vinden, zo gaat mijn hart sneller kloppen van stekken. Steeds weer een nieuw begin, een nieuw leven.

Wil je ook proberen te gaan stekken? Wij tikten een aantal vintage ‘groen labs’ op de kop, nog in de originele doos. New Old Stock dus. 4 glazen bolle reageerbuisjes in een kunststof houder laten jouw stekjes tot wasdom komen! Ook leuk; zet er bloemen in.

 

Groene groet,

Esther

 

Ps. boektips: Het plantenlab – Judith Baehner, Wonderplants – Irene Schampaert, Botanical style – Selina Lake.

Comments are closed.